Japon Şeftalileri Hakkında Herkesin Övgüyle Bahsetmesinin Sebebi

Sulu ve tatlı, Japon şeftalilerinin cazibesine kapılmamak elde değil. Dünyada benzerine rastlanmayan bu güzelliklerden birini bulursanız kendinizi şanslı sayın. Tatlılıkları biraz pahalıya patlasa da kesinlikle değer.

Japon şeftalileri, Japonca'da (桃) momo olarak bilinir. Japon şeftalileri nasıl bir tada sahiptir? Sulu beyaz ve pembe etine ısırık attığınızda yoğun bir şeftali tadı ve olağanüstü bir tatlılık fark edeceksiniz. ABD'de daha yaygın olan sarı şeftali türlerine kıyasla, Japon şeftalileri daha az asidik ve oldukça büyük olma eğilimindedir. Japonya'da sarı çeşitleri de bulunmasına rağmen, beyaz şeftali daha yaygın ve popülerdir.

Japon şeftalileri kontrollü koşullarda yetiştirilir, yeşilken üzerleri küçük kağıt torbalarla kaplanarak korunur ve tatlı olmaları sağlanır. Hasat işlemi de hassas bir süreçtir; şeftaliler ağaçlardan elle toplanır ve üst üste konulmaları zedelenmelerine neden olabileceğinden tek tek yan yana yerleştirilir. Bu da taşımalarını zorlaştırır ve Japonya içinde bile pahalı olmalarına neden olur. O kadar arzu edilirler ki, son zamanlarda hırsızların geceleyin bahçelere girip şeftalileri çalıp internet üzerinden veya kaçak tezgahlarda satmaları gibi sorunlar yaşanmaktadır.

Yaz hediyeleşme sezonu olan chugen döneminde, bu şeftaliler sevdiklerinize veya önemli müşterilerinize vermek için değerli bir hediye haline gelir ve bir kutusu size 60-80 dolar arasında bir maliyete neden olabilir, bazen daha fazla. Eğer size bir şeftali hediye edilirse, birinin sizi gerçekten önemsediğini ve etkilemek istediğini bilin! Japonya'da şeftali sezonu genellikle Haziran-Eylül ayları arasındadır ve farklı çeşitler farklı zamanlarda olgunlaşır.

Japon şeftalileri, tatlılık ve cazibe açısından uzun bir yol kat etti. Yüzyıllar önce Çin'den Japonya'ya ilk getirildiklerinde, şeftaliler pek yenilebilir değildi - ekşi ve sertti. Ancak insanlar onları tıbbi ve dini amaçlarla ve hatta dekorasyon olarak kullanıyordu. Şeftali ağaçları, genellikle kiraz çiçeklerinden birkaç hafta önce Mart ayında açan büyük, parlak pembe çiçekleri için daha çok beğeniliyordu. Sonunda, Meiji döneminde daha tatlı bir çeşit getirildi ve dikkatli tarım ve yetiştirme ile bugün bildiğimiz şeftaliler doğdu. Bugün bile yeni çeşitler ortaya çıkıyor! Beyaz şeftaliler en bilinenlerdir, ancak sarı şeftaliler de yetiştirilmektedir.

Japon şeftalileri hakkında meraklıysanız, Okayama harika bir başlangıç noktasıdır. Prefektörün çiçeği şeftali çiçeğidir ve Momotaro (Şeftali Çocuk) efsanesi burada geçer. Beyaz şeftali ağaçlarıyla dolu bahçeler, kendi şeftalinizi toplayabileceğiniz popüler turistik yerlerdir. Okayama'da birçok şeftali türü yetiştirilir, ancak en ünlüsü, hafif pembe, neredeyse beyaz etli, ısırdığınızda yüzünüzden nektar akan Shimizu beyaz şeftalisidir. Bu şeftaliler genellikle Temmuz sonundan Ağustos ortasına kadar mevsimdedir.

Okayama şeftali prefektörü olabilir, ancak Yamanashi prefektörü (Tokyo'nun hemen dışında, Fuji Dağı yakınında) aslında Japonya'da en çok şeftali üreten yerdir. Diğer bölgelere kıyasla bol güneş ışığı ve düşük yağış seviyeleri ile Yamanashi, şeftalilerin gelişmesi için ideal bir iklime sahiptir. Orada birçok şeftali türü yetiştirilir, ancak en bilinen tür Hikawa Hakuho'dur. Derisi diğer beyaz şeftali türlerinden biraz daha kırmızımsıdır, ancak sulu etli dokusu az liflidir. Bu şeftalilerden birini ısırdığınızda, tat alma duyularınızı ferahlatıcı bir tatlılıkla şımartacaktır.

Yamanashi prefektörlüğü gibi, Japonya'nın kuzeyindeki Fukushima prefektörlüğü de bu sulu mücevherleri yetiştirmek için ideal bir güneşli iklime sahiptir. Aslında, Fukushima Japonya'nın en büyük şeftali üreticilerinden biridir. Fukushima, özellikle Akatsuki beyaz şeftali türüyle tanınır. Bu tür diğerlerine göre daha dayanıklıdır. Hala oldukça sulu olmasına rağmen, eti daha az su içerir ve daha sıkı bir dokuya sahiptir. Ancak bu tatlılığını azaltmaz! Aslında, Fukushima, Furuyama meyve çiftliğinde dünyanın en tatlı şeftalisini üretmiştir. Brix tatlılık ölçeğinde 40 üzerinden 32'lik bir puan almıştır (genellikle şeftaliler yaklaşık 12'dir)! Bu şeftalileri yetiştiren çiftçi Koji Furuyama, bir gün Brix ölçeğinde 40'a ulaşan bir şeftali yetiştirmeyi umuyor.

Japonya, beyaz şeftalileriyle ünlü olsa da, nadir bir Japon şeftalisi türü olan altın şeftali veya Ougon, renginin aksine bir beyaz şeftali türünün torunudur. Derisi pürüzsüz ve yumuşak, altın rengi bir tonla kaplıdır ve altın rengi etli olup olgunlaştığında ağızda eriyen bir yumuşaklığa sahiptir. Tadı mango veya kayısı gibi tanımlanır, biraz asidik bir tatla dengelenmiş bir lezzet sunar. Çeşitli prefektörlüklerde yetiştirilir, ancak Nagano'da yetiştirilen "kira kira" versiyonu en iyi ve en nadir olanıdır. Bu olağanüstü örnek, Japonya'da yetiştirilen şeftalilerin sadece %1'ini oluşturur, bu yüzden bunlardan birine sahip olursanız, tadını çıkarın!

Bu lezzetli hazineyi ele geçirirseniz ve ilk ısırığınızı almaya hazırsanız, bekleyin! ABD'de genellikle şeftalilere doğrudan dalarız, kabuğunu ve etini tüketiriz, sonra çekirdeği atarız, ancak Japon şeftalileri biraz daha özen ve hazırlıkla en iyi tadı verir. Tamamen olgun bir şeftaliyi soğuk ama çok soğuk olmadan yemek önerilir - şeftalilerinizi oda sıcaklığında saklayın. Şeftaliyi yemeye hazır olduğunuzda buzdolabında 2-3 saat veya buzlu suda 30 dakika ila bir saat bekletin. Şeftali soğuduktan sonra, çekirdek boyunca uzunlamasına dilimleyin, ardından kabuğunu soyun. Artık lüks, sulu tatlılığın tadını çıkarabilirsiniz!

Taze bir şeftali yemek değerli bir deneyim olsa da, mevsim dışında bile başka şekillerde de tadını çıkarabilirsiniz! En ferahlatıcı yöntemlerden biri, lezzetli bir şeftali suyunu yudumlamaktır. Ayrıca birçok şekerleme, jöle, kek, reçel ve hatta şeftali sake'si de bulunmaktadır.

Şeftalileri içeren ilginç tarifler de vardır. Bir Yamanashi turizm web sitesi, dilimlenmiş şeftalileri yeşil yapraklı sebzeler ve prosciutto ile zeytinyağı gezdirerek eşsiz bir salata yapmayı öneriyor. Japon şeftalilerini nasıl tercih ederseniz edin, hayal kırıklığına uğramayacaksınız.

Japon şeftalilerini tatmanın birçok yolu vardır, ancak en iyi yollarından biri tatlılar şeklindedir. Bir meslektaşımın bana Yamanashi'den bir shingen momo (şeftali şeklinde buharda pişirilmiş kek) hediye ettiğinde neredeyse yemek için fazla şirin olduğunu asla unutmayacağım! Gerçek bir şeftali gibi görünüyordu, ama çok daha küçüktü, hamur kabuğu ve içinde beyaz fasulye ezmesi ve şeftali jölesi vardı. Bir diğer favori ise Okayama'dan beyaz şeftali jölesidir. Neredeyse puding benzeri bir dokuya sahiptir ve o sezon yetiştirilen beyaz şeftalilerin suyundan yapılır, bu yüzden her yıl tadı biraz farklıdır. Gerçek şey gibi, pahalıdır ve soğuk servis edilmesi en iyisidir. Çeşitli şeftali tatlılarını denemek istiyorsanız, yaz aylarında otel ve kafelerde şeftali temalı tatlı büfeleri veya öğleden sonra çaylarını kontrol etmek faydalı olabilir.

Peki neden herkes Japon şeftalilerini övüyor? Belki de benzersiz tatlılıkları ve sayısız çeşitleri, dikkatli yetiştirilme şekilleri ya da özenle hazırlanıp yenmeleri olabilir. Her ne olursa olsun, en az bir kez denemeye değer özel meyvelerdir.