Yoyogi-Uehara Yu

Şef Yusuke Imoto'nun görkemli mutfak kariyeri boyunca öğrendiği bir şey varsa, o da bir şefin illa ki bir sanatçı olmadığıdır—şef aslında bir tercümandır. Şef Imoto'ya göre, bir şefin asıl görevi, malzemeleri temin eden çiftçilerin, çiftlik sahiplerinin ve balıkçıların düşüncelerini ve duygularını tercüme etmektir. En iyi malzemeler tutkuyla yetiştirilir ve üretilir. Ve bu tutkuyu kendi mutfak tekniğiyle yansıtmak onun sorumluluğundadır. Bu teknik, misafirlerin ürünlerin, etlerin ve balıkların doğal lezzetlerini daha iyi tatmaları için daha hafif ve nazik hazırlama yöntemlerini tercih eder. Çoğu şef, malzemeleri bölge içinden temin etmekle gurur duyar, ancak Şef Imoto bir adım daha ileri giderek, malzemelerinin çoğunu Yoyogi-Uehara'daki yerel pazarlardan, yıllardır tedarikçisi olan arkadaşlarından alır. Bu yerel temin etme pratiği, İtalyan mutfak eğitimi sırasında gözlemlediği bir şeydi. Şef Imoto, denemediği hiçbir malzemeyi kullanmaz. Örneğin, menü öğeleriyle cömertçe eşleştirdiği değerli Oroku sake'yi ele alalım. Shimane'ye yaptığı bir gezi sırasında bir şişe denediğinde, karmaşık tat profili ve çeşitli uygulamalarına aşık oldu—ve o günden beri tezgahından hiç eksik olmadı.