ANTCICADA'da Cırcır Böceği Ramen: Tokyo'da Böcek Yemek?

Izgara wagyu biftek ve omakase “aşçının seçimi” suşi ile mükemmel tempura yemekleri, Tokyo'nun sunduğu muhteşem lezzetlerden sadece birkaçı. 

Tokyo'da böcek yemenin neden cazip olduğunu düşünmek garip gelebilir, ancak Tokyo'da her mutfağın en iyisini bulabileceğiniz gibi, mütevazı böcekler de burada en iyi şekilde sunuluyor. 

Tokyo'da böcek dolu bir kase arayanlar için seçenekler bol. Böcek yemeği, yani entomofaji, üzerine uzmanlaşmış birkaç restoran bulunuyor. 

Açıldığında, Takadanobaba'daki Rice and Circus, kızarmış dev su böcekleri ve akrepler gibi çılgın yemeklerle dikkat çekti. Deve ve timsah eti gibi sıra dışı seçenekler de sunuluyordu. 

Asakusa'daki Take-Noko kafesinde ise en çok akılda kalan görüntü, yüzeyinde dev bir su böceği yüzen tagame gazozu oldu.

Daha yeni yüzlerden biri olan Shibuya'daki Eat for E, Michelin yıldızlı sio'dan Toba Shusaku tarafından tasarlandı. Menüdeki gapao pilavı ve salata kaseleri gibi normal yemekler, böcek kaynaklı proteinleri gizlice içerecek şekilde hazırlandı, böylece böcek yeme fikrine alışmak daha kolay hale geliyor. 

Ancak Bakurocho restoranı ANTCICADA, böcekleri Japonya'nın en sevilen yemeklerinden biri olan ramene entegre ederek fark yaratıyor. 

Kendini Japonya'da "cırcır böceği ramen" satan ilk restoran olarak tanıtan ANTCICADA, kendine "dünya çocuğu" diyen Şef Shinohara Yuta'nın eseri.

Henüz 30 yaşında olan Şef Shinohara, Keio Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra Michelin yıldızlı kaiseki restoranı Yotsuya Uemura ve Tokyo'da kurutulmuş balık bazlı stoğu ile ünlü Ramen Nagi'de eğitim aldı. 

Peki, zaten başarılı bir kariyer yolunda iken neden böcekler? Tokyo'nun batısındaki Hachioji şehrinden gelen Şef Shinohara, çocukken doğayla iç içe zaman geçirdi. Böceklerin cazibesine kapılan şef, neden genel halk tarafından bu kadar olumsuz görüldüklerini anlamakta zorlandı. 

Bu böceklere olan sevgisinin bir uzantısı olarak onları yemeye başladı. Bir gün bir tırtıl yediğinde ise bu onun için bir dönüm noktası oldu; tadı sakura-mochi'ye benziyordu. Tırtılın kiraz yapraklarıyla beslenmiş olması, tadının onun damak tadına geçmesine neden olmuştu. Tırtılın yaşamını o ana kadar tadıyormuş gibi hissetti.

Ayrıca, bu tüketim döngüsünün bir parçası olmanın derin bir memnuniyetini hissetti; canlılar tüketir ve diğer canlılar tarafından tüketilir. 

19 yaşına geldiğinde, böcek mutfağını bir kariyer haline getirmeye karar verdi. Ama o an, entomofaji fikrinin zihninde ilk kez filizlendiği an olarak net bir şekilde belirtiyor. 

Bugüne hızlı bir şekilde ilerlediğimizde, ANTCICADA büyük bir başarıya ulaştı ve Şef Shinohara, yönetimi arkadaşı ve baş şef Yamamoto Kazuki ile paylaşıyor. 

Denemek isteyenler için cırcır böceği rameninin sadece pazar günleri satıldığını belirtmek gerekir. Haftanın diğer günlerinde, restoran, böcekler, organik sebzeler ve diğer doğal malzemelerle hazırlanmış çok çeşitli bir tadım menüsü sunuyor. 

Ancak, bu menü biraz pahalı olabilir, özellikle de böcekleri ilk kez denemek isteyenler için. Bütçeniz kısıtlıysa veya sadece cırcır böceği ramenini denemek istiyorsanız, pazar gününü beklemek mantıklı olabilir. 

Erken gitmekte fayda var; ANTCICADA, ramen meraklıları ve böcek severler arasında oldukça ün kazandı. Bu yüzden açılış saatinden 20 dakika önce gitmeme rağmen, dışarıda bekleyen kısa bir sıra vardı. 

Beş kişilik bir grup, özellikle yoğun bir günde bloğun etrafında dönebilen Iruca Tokyo Roppongi veya Ramen Break Beats gibi ünlü ramen dükkanlarına kıyasla hiçbir şey değil, ama yine de şaşırdım. Böcek yemek için bir kuyruk? Daha garip şeyler oldu, bu yüzden sıraya katıldım. 

Dışarıdan bakıldığında, ANTCICADA gözden kaçabilecek bir yer. Cephe tamamen sıradan, sadece restoranın logosu olan stilize bir “A” ile işaretlenmiş. Ancak burnunuzu takip edin; havalandırma sistemi, sokakta sırada bekleyenlere ne geleceğine dair bir tat (ya da koku) vererek, kaynayan ramen suyunun zengin aromasını sokağa yayıyor. 

Yanılmayın, cırcır böceği bazlı bir su olabilir, ancak koku tamamen ramen. 

Saat tam 11'de, bir personel kapıyı açtı ve bizi şimdiye kadar yaşadığım en benzersiz yemeklerden biri olacak şeye davet etti. 

Merkezdeki büyük U şeklindeki tezgah ve havada asılı duran ramen suyunun ağız sulandıran kokusu olmasa, ANTCICADA kolayca bir entomoloji müzesi olabilirdi. 

Kalp zayıfları için değil, kabul ediyorum. Duvarları kaplayan cırcır böceği tankları var. Çeşitli hayvan kafatasları ve doldurulmuş örnekler, ANTCICADA'nın ve Şef Shinohara'nın çeşitli ödüllerini temsil eden plaketler ve kupalarla birlikte rafları süslüyor. 

Ancak bu, Şef Shinohara'nın böceklerle olmayı normalleştirme çabalarından biri; sonuçta ANTCICADA'nın hedeflerinden biri, böceklere bakış açımızı değiştirmek. 

Cırcır böceklerinin her yerde olduğu hissi — cıvıldama, hışırtı, zıplama — biraz ürkütücü, ancak aynı zamanda restoranı başka hiçbir yere benzemeyen bir enerjiyle dolduruyor. Mekan, bir orman ya da orman gibi canlı, enerji dolu hissediyor.

Komik bir şekilde, çalan müzik son J-pop hitleri ya da huzurlu bir ormanın sesleri değil, son 30 yılın en ünlü video oyunlarının müzikleri. (Şef Shinohara, oyun sevgisini saklamıyor — çevrimiçi takma adı earthboy64, 64-bit oyun dönemine olan sevgisinden geliyor.) 

Diğer misafirlerin, Legend of Zelda'nın tema müziği eşliğinde uzun ramen ipliklerini yutmasını izlemek, tuhaf bir şekilde uyumsuz ama bir o kadar da uygun hissettirdi.

Yerlerinize oturduktan sonra, menü sunulacak. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kapsamlı bir İngilizce menü mevcut; Japonya, COVID-19 pandemisi sonrası sınırlarını yeniden açtığında, restoran yurtdışından gelen meraklı ziyaretçilerde büyük bir artış gördü. 

Menüdeki en popüler ve en belirgin yemek, elbette, cırcır böceği ramen. Menüyle birlikte verilen bir broşür, bu aşk emeğine giren her bir malzemenin detaylarını anlatıyor. 

Broşür, bir kase ramen suyu yapmak için 170 cırcır böceği gerektiğini gururla belirtiyor. Tüm cırcır böcekleri, çevresel etkiyi en aza indirmek için sürdürülebilir enerji şirketi Taiyo Green Energy ile işbirliği içinde yerel olarak yetiştiriliyor.

Ardından, cırcır böceği bazlı soya sosundan, cırcır böceği aromalı yağa, cırcır böceklerinin umami lezzetini en iyi şekilde ortaya çıkarmak için Shinjuku Daruma Seimen tarafından özel olarak yapılan ramen eriştelerine kadar çeşitli malzemeleri detaylandırıyor.

Doğal olarak, bir kase sipariş ettim, yanında tsukudani tarzında (soya sosu ve mirin ile pişirilmiş) böceklerin bir seçkisiyle. Bu aslında Şef Shinohara'nın icadı değil; inago no tsukudani, yani çekirge tsukudani, aslında Nagano, Gunma ve Fukushima Eyaleti'nin dağlık bölgelerinde geleneksel olarak protein kaynağı olarak tüketiliyor. 

Şef Shinohara, sadece çekirgeleri değil, aynı zamanda sevdiği cırcır böceklerini (korogi), ipekböceğini (kaiko), arı larvasını (hachinoko) ve taş sineği larvasını (zazamushi) da tsukudani yaparak biraz daha ileri gidiyor. Her birinden birini denemeye karar verdim. Sonuçta, biri kötü olursa, en azından diğer dördüne güvenebilirim diye düşündüm. 

Cırcır böceği ramen kısa sürede geldi ve güzel bir şekilde sunuldu. Görsel olarak, derin kahverengi tonuyla shoyu ramen'e çok benziyor. Ancak, büyük bir fark vardı: doğranmış komatsuna hardal ıspanağı üzerinde yerleştirilmiş tek bir kızarmış cırcır böceği — dilimlenmiş chashu domuz eti ve parlak pembe spiral narutomaki balık kekinin yanında komik bir şekilde uyumsuz. 

Tamamen dürüst olmak gerekirse, böceklerin tadı basit bir şekilde tanımlanamaz. Çeşitli şekillerde “fındıklı” veya “topraklı” olarak tanımlandığını duydum ve bu sıfatların neden kullanıldığını anlıyorum, ancak aynı zamanda böceklerin tadını tanımlamak için bu sıfatların yeterli olmadığını düşünüyorum. 

Daha egzotik yiyecekler için, genellikle onları yakın bir benzerle tanımlayabilirsiniz; timsah eti tavuk gibi tadı var, ancak doku olarak balığa benzer. Balina daha sert bir ton balığına benzer; at, geyik eti ile karışık daha vahşi bir sığır eti gibidir. 

Ancak böcekler? Kelimeler neredeyse tamamen yetersiz kalıyor. Böcekler gerçekten tamamen kendilerine özgü bir lezzet. Kabuklu deniz ürünleri gibi tadı bile yok, ki aslında görünüşlerinden dolayı onlara benzemelerini bekliyordum. 

Ancak bu, Tsuta veya Jiro gibi rakiplerine karşı kendini savunabilen sağlam bir ramen kasesiydi. Broşür yalan söylemiyordu; suyu kesinlikle umami doluydu. Tonkotsu ramen'in yağlı zenginliğini arayanlar, tuz bazlı shio suyunun hafifliğini arayanlar hayal kırıklığına uğrayacak, ancak shoyu soya sosu ramen meraklıları kesinlikle ANTCICADA'nın imzasını denemeli. 

Neredeyse şaşırtıcıydı; soya sosu bazlı bir su ile beklenen tuzlu umami vardı, ancak aynı zamanda, cırcır böceği aroması tüm şeyi ön plana çıkarıyordu. Erişteler de kalın ve yaylıydı, iyi bir ısırık miktarıyla.

Cırcır böceği sonrası tat uzun süre kalıyor, bu da “fındıklı” karşılaştırmayı anlamaya başladığım yer. Tadı tanımlamak için hala yeterli değil, ancak sadece sonrasında fındık notaları daha belirgin hale geliyor.

Sırada tsukudani vardı. Tsukudani, bana sorarsanız, en iyi pirinçle yenir, bu yüzden keşke yanında buharda pişmiş sıcak bir kase olsaydı — ancak tsukudani'yi tek başına yemek, her birinin bireysel farklılıklarını daha iyi takdir etmemi sağladı. 

Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, en iyisi klasik çekirgeydi, ki bu doku olarak en ilginç olanıydı — Nagano'da ilk seferinde kesinlikle doğru yapmışlar. Bunu cırcır böcekleri izledi, ardından diğer üçü. 

Garip gelebilir ama tsukudani deneyimi, böceklerde biraz daha çıtır çıtır tercih ettiğimi kesinlikle doğruladı. Diğer yemek yiyenler farklı düşünebilir; böcek yediğinizi unutmak daha kolay olabilir, çünkü ısırırken fazla direnç yok.  

Bütün bu süre boyunca, ipekböceği dışkılarından yapılan bir çayı yudumluyordum, ki bu şaşırtıcı derecede hoştu — ipekböcekleri sadece dut yaprakları yer ve sindirim süreçleri, dut yapraklarının doğal büzücülüğünü nötralize etmeli, ki buna kesinlikle tanıklık edebilirim. 

Ancak başarım beni cesaretlendirdi, bu yüzden hepsini dev eşekarısı özlü bir şochu ile yıkamaya karar verdim. 

Yine de, arı larvaları ve cırcır böceklerini keyifle çiğnemiş olmama ve diyetime böcekleri dahil etme konusunda bir paradigma değişimi yaşadığımı düşünmeme rağmen, şochu'nun içinde onlarca dev eşekarısının bulunduğunu görmek hala biraz ürkütücüydü. 

Ama iyiydi. Dürüst olmak gerekirse, şochu zaten çok güçlüydü, bu yüzden eşekarısının tadı üzerinde herhangi bir somut etkisi olup olmadığını kesin olarak bilmek zordu. Bir Vice makalesi, tadının “kül gibi” olduğunu, kömür gibi olduğunu belirtiyor; SoraNews24'ün muhabiri ise ona çürüyen et kokusu veriyor. Benim deneyimim kesinlikle ilkine daha yakındı. 

Son olarak, ipekböceği dışkılarıyla tatlandırılmış üç farklı dondurma çeşidini denedim. Çay olarak çok beğendiğim ipekböceği dışkıları, dondurmaya garip bir pürüzlülük katmıştı, ki bu kadarını pek beğenmedim. 

Ancak tadı; daha önce böceklerin tadını tanımlamak için fındık tadının tam olarak uygun olmadığını belirtmiştim. Ancak yanık karamel dondurmayla eşleştirildiğinde, ipekböceği dışkıları dumanlı tadı gerçekten artırdı. Benzer şekilde, bulutlu sake'nin lezzet profili, ipekböceği dışkılarının varlığıyla derinlik kazandı.

Genel olarak, böceklerle ilk deneyimim için olumlu bir deneyimdi. Garip bir şekilde, günün en sevdiğim yemeğini seçmemi isterseniz, menüdeki en küçük şey olan ramenin üzerindeki tek cırcır böceği olduğunu söylerdim. 

Küçüktü, en fazla bir inç uzunluğundaydı, ancak mükemmel bir şekilde kızartılmıştı ve harika bir şekilde çıtırdı. Tam boyutlu kızarmış bir karides ve sakura-ebi karidesi arasında çok daha tatmin edici bir orta yol gibi geldi. 

Çıtır dokulara bayılırım ve cırcır böceği bu konuda harikaydı. Daha büyük çekirgelerde, kanatların ve bacakların yenmez olduğunu ve tüketilmeden önce çıkarılması gerektiğini duydum. Ancak tüm cırcır böceğini sağlam tutmak, sadece baharat toplamak için daha fazla yüzey alanı sağlamakla kalmadı, aynı zamanda ona çok daha fazla dokusal derinlik kazandırdı.

Gerçekten iyi içki atıştırmalıkları yapacaklarını düşünmeden edemedim. Hafif ve küçük, mükemmel bir çıtırtıyla, bir kase dolusunu yiyebilirdim.

Kurs menüsü için geri döner miyim? Dürüst olmak gerekirse, evet. Ramen, buzdağının ucuna ulaşmak gibiydi; çeşitli tsukudani ve eşekarısı şochu, yüzeye tek bir kazma saplamış gibi hissettirdi. Entomofaji dünyasında keşfedilecek çok şey var ve Şef Shinohara ve ekibinin gösterecek çok şeyi var. 

Şimdi, eğer o kızarmış olanları düzenli bir menü öğesi yapsalar, ANTCICADA kapılarının önünde beni daha sık görebilir.

Kesin olarak söylemek gerekirse, hayır. Ancak, çevresel sürdürülebilirlik için vejetaryen veya peskateryan olanlar, böcekleri alternatif bir protein kaynağı olarak diyetinize dahil etmeyi düşünebilir: böcek yetiştirmek, tavuk, domuz veya sığır etine göre çevre için çok daha iyidir, çünkü daha az arazi ve su kullanımı ve daha düşük sera gazı emisyonları gerektirir. 

Kabuklu deniz ürünleri alerjiniz varsa böcek yemek genellikle iyi bir fikir değildir. Istakoz, yengeç ve karides gibi kabuklu deniz hayvanlarında bulunan alerjen proteinlerin birçoğu böceklerde de bulunur. Kabuklu deniz ürünlerine karşı alerjik reaksiyon geçmişiniz varsa, böcekleri denemeden önce bir doktora danışmanız en iyisi olacaktır.

Antcicada, Tokyo'nun Nihonbashi bölgesinde, ünlü Kanda Nehri'nden sadece birkaç sokak ötede yer alıyor. Cesaretiniz varsa, bu yönergeleri takip ederek Antcicada'ya ulaşabilirsiniz.