TOHAKU CHAKAN

Tokyo Ulusal Müzesi'nin arazisinde bulunan 270 yıllık tarihi bir yapı olan Okyokan, geçmişinde birçok koruyucuya ev sahipliği yapmıştır. İlk olarak 1742 yılında Mygoen-in Tapınağı'nın bir çalışma odası olarak inşa edilen bu yapı, daha sonra Mitsui'nin eski başkanı ve saygın bir çay ustası olan Masuda Takashi'nin arazisine taşınmış ve 1933 yılında müzeye hediye edilmiştir. Günümüzde, bu yapı TOHAKU CHAKAN olarak yeniden doğmuş, yaratıcı bir füzyon restoran-çay evi olarak hizmet vermektedir. Şef Bahadir Kolerkilic tarafından yönetilen bu mekan, Thomas Keller ve Alain Ducasse gibi ünlü şeflerle çalışmış bir isimdir. TOHAKU CHAKAN'ın atmosferi, Korekilic kadar övgüye değerdir. Zanaatkarlar tarafından yapılan Japon washi kağıdı fenerler, mekana sıcak bir ışıltı katarken; Edo dönemine ait zabuton minderler ve efsanevi Edo ressamı Maruyama Okyo'nun fusuma sürgülü kapı replikaları, misafirleri Japon geleneğiyle dolu bir ortamda ağırlamaktadır. Misafirler alçak masalara oturup yemyeşil Japon bahçesinin manzarasının tadını çıkarırlar. İlkbaharda, alan, 100'den fazla çeşit kiraz çiçeğinin pembe yağmurlarıyla yıkanır. Yaz aylarında cırcır böceklerinin sesi duyulurken, sonbaharda yapraklar parlak kırmızılara bürünür. Antika yığma bento kutusu hariç, menü genellikle Kolerkilic'in ilham aldığı mutfakların uyumlu bir birleşimidir. Ancak ana odak, Japonya'da yetişen malzemelere ve yerel ürünlere duyulan saygıdır. Bu malzemeler, göz kamaştırıcı çoklu kurslara dönüştürülür ve yüksek maliyetlerden çekinmez. Bir gün, havyarla süslenmiş sushi pirinciyle karşılaşabilirken; başka bir gün, muhteşem bir sunumla Saga bifteği sunulabilir. Mevsimler ilerledikçe, sebze, meyve ve balık seçenekleri de değişir. Uzun süre kaynatılan çorba stoğu, haşlanmış sebze ve balıklara derin umami tatları katar. İçecekler de aynı şekilde bölgesel ve sadıktır; örneğin, Akita'da en eski sake mayası kullanılarak üretilen Aramasa sake gibi.